Onlangs heb ik in twee aparte blogs twee bijdragen gelezen waar over het gebruik van grote LCD-monitoren geschreven was. De ene bijdrag verklarte zich ervoor in deze monitore te investeren, terwijl de andere ze bedenkelijk vindt. Deze schijnbare tegenspraak lost zich op als men beide bijdragen bekijkt.
De eerste bijdrag houdt zich met de vraag bezig hoe programmeurs gemotiveert worden. Het antwoord van de schrijver komt daarop dat de programmeur interessante taken gegeven worden zullen (d.w.z. waar ze een probleem oplossen te hebben) en demotiverende dingen zoals micromanagement en besprekingen mijden dienen te worden. Op die manier wordt het de programmeurs dat mogelijk gemaakt wat W. Edwards Deming met “pride of workmanship” omschreven heeft. Erbij behoort ook een goede inrichting van het werkplek, om welke reden de schrijver de suggestie uitte, £400 die in het ontwikkelingsbudget over gebleven zijn, liever voor een 24-inch-monitor dan voor een bonus aan de programmeur te verstrekken (wat zeker niet betekenen zou dat het inkomen voor een programmeur helemaal onbelangrijk is). Maar het bestaat het gevaar dat het geld vor het eerst helemaal niet geënvesteerd wordt als er de plicht voor de absolute winstmaximering is en zowel inversteringen als ook verspillingen als kosten aangezien worden, waarbij het laatste door het eerste vermindert worden kan. Deze tendens wordt erger als de winstmaximering steeds voor het volgende kwartaal geeist wordt.
De tweede bijdrag komt uit een zeer lezenswardige blog welke zich met de “slanke productie” (eng. Lean Manufacturing), zoals ze bijv. bij Toyota gepraktiseerd wordt, bezig. Wie zich met het onderwerp ernstig bezig houden wil, zou hier vele informaties over de grondslagen en methodes voor bestendige productiviteitsstijging met een menselijk gezicht vinden. Onderwerp van de vermeldte bijdrag zijn 10 misvattingen over Lean Manufacturing. Punt 9 behandelt de misvatting dat Lean een antipathie tegen IT-oplossingen heeft. Terwijl de schrijver geen oplossing bestrijdt welke verspilling verminderd, steld hij vastt dat grote LCD-monitoren voor het visuële management bij bezoekers van een bedrijf wel indruk wekken, maar voor de oplossing van actuële problemen minder geslagt zijn. Deze vaststelling is bebaseerd op het principe van “Genchi Genbutsu“, wat men met “erheen gaan en nakijken” vertalen kan. Deze principe zegt dat men, om een probleem correct begrijpen te kunnen, zich ervan zelf ter plekke een beeld maken moet omdat bijv. berichten slechts een abstracte weergave van de situatie zijn. Voor de probleemoplossing belangrijke aspecten worden op die manier over het hoofd gezien, als ze in het bericht niet vermeldt worden.Om deze reden kunnen software-oplossingen de medewerkers ertoe verleiden van genchi genbutsu af te zien.
Samenvattend laat zich zeggen dat grote LCD-monitoren niet op zich nut of schaden brengen maar de manier hoe ze ingezet worden. In de eerste bijdrag was er sprake over de verbetering van het werkplek. In de tweede bijdrag was er sprake ervan, verkeerde beoordelingen vanwege op het eerste gezicht indrukwekkende maar onvoldoende informaties voor te komen.
Categorie: Deming, Genchi Genbutsu, IT, Motivatie
