In het jaar 1989 heeft de firma Hasbro het bordspel Taboe op de markt gebracht. Als bekend moet een speler een begrip zo omschrijven dat deze door zijn team geraden worden kan. Dit is op zichzelf niet zo moeilijk, de faliekant bij Taboe is echter dat de vijf meest kennelijke begrepen niet gebruikt worden kunnen, dus “taboe” zijn.
Deze principe kan men soms op het vinden van ideeën overdragen, zoals bijv. een groep maatregelen voor de verbetering van het bedrijf te ontwikkelen heeft. Als men de meest kennelijke begrepen bewust weglaat, richt zich de oog op bereiken waarmee anders niet rekening gehouden wordt omdat die in het dagelijkse bedrijfsleven weiniger prioriteit verkregen.
Een verdere aspect is dat bij niet zo kennelijke bereiken hun betekenis voor het bedrijf en de klant eveneens niet zo kennelijk is. Op de ene kant ligt dat eraan dat op deze bereiken niet zo opgelet wordt. Op de andere kant definieert zich het bedrijf over de zichtbare dingen zoals bijv. arbeidstijd of zijn hoofdproduct of -dienst. Dit kan ertoe leiden dat deze definieerbare bereiken ten nadele van de kwaliteit geoptimeerd worden, wat volgens W. Edwards Deming een ernstige fout is. Omdat men bij tot dusver niet bekeken bereiken eerst over hun betekenis voor het bedrijf en de klant nagedacht worden moet heeft men een goede gelegenheid om het bewustzijn voor een systeem te ontwikkelen. Deze bewustzijn laat zich dan op de overige prioriteiten overdragen.
Met deze voorstel zou niet beweert worden dat men in toekomt op de belangrijke dingen in het bedrijf niet letten zou. Echter zou het nuttig zijn als men af en toe ook op die als minder belangrijk beschouwde dingen let. Aangezien dat dit normaal niet gebeurt, is een bewuste benadering noodzakelijk.
Categorie: Hasbro, kwaliteitsmanagement, ontwikkelingswerk, Taboe
